نكوهش مىكنى در حالى كه خود فريب او را خورده‌اى ، كاش مىدانستم كه چه وقت دنيا تو را سرگردان نمود ، يا كى فريبت داد ؟ آيا در جايى كه پدرانت به خاك افتاده و پوسيده‌اند و يا آرامگاه و خوابگاههاى مادرانت زير خاك ؟ چه بسيار با دستهاى خود آنها را پرستارى كردى و تيمار نمودى در حالى كه براى آنها بهبودى مىجستى و از پزشكان راجع به سود دارو پرسيدى و داروى تو ايشان را بىنياز نمىكرد و كوشش تو بىفايده بود و به توانايى خويش ( بيمارى را ) از آنها دور نساختى ، دنيا سراى راستى است براى كسى كه آن را باور دارد و سراى ايمنى است براى هر كه از آن توشه برگيرد ، و سراى پند است براى كسى كه پند پذيرد ، دنيا مسجد دوستان خدا و عبادتگاه فرشتگان و فرود آمدن وحى الهى و جاى بازرگانى اولياى خداست كه در آنجا رحمت خدا را به دست آورده و بهشت را براى خود فراهم ساخته‌اند ، پس كيست كه دنيا را نكوهش مىكند در حالى كه دنيا مردم را آگاه ساخته و از جدايى خويش به صداى بلند مطلع كرده و از نيستى خود و اهل دنيا خبر داده است ، پس ناپسنديها را براى ايشان به گرفتارى خود ، نشان داده و آنان را به شادى آخرت بشارت داده است و نعمتهاى خوش و نيكوى سراى آخرت را به ياد آنها انداخته است پس در بامداد پشيمانى گروهى آن را نكوهش كنند و ديگران آن را بستايند ، خطرهاى روز قيامت را خاطر نشان كرده و از بالاترين خطر آنان را بيم داده است » « 1 » . ( 1 ) سخن امام دربارهء قرآن عكرمه از ابن عبّاس روايت كرده ، مىگويد : از امير المؤمنين ( ع ) شنيدم در جواب مردى كه راجع به قرآن پرسيد ، آن حضرت فرمود : « كتاب خدا ! بر شما باد به كتاب خدا زيرا كتاب خدا ريسمان استوار و نور آشكار و راه راست و شفاى سودمند و سيراب شدنى كه تشنگى را بر طرف مىكند و براى چنگ‌زننده ، نگهبان و براى آويختهء به آن باعث نجات است ، كجى در آن راه ندارد تا راست كنند و از راه حق بر نمىگردد تا از آن دست بردارند و تكرار زياد يا بازگرد آن را كهنه و فرسوده نمىگرداند ، هر كه از قرآن گويد ، راست گفته و هر كه از

--> ( 1 ) در نهج البلاغه ( صبحى صالح ) به شمارهء 131 با تفاوت آمده است - م .